Մասնակցեցինք Eurochild-ի ամենամյա համաժողովին և ունեցանք հնարավորություն մասնակցելու երեխաների իրավունքների, սոցիալական պաշտպանության և երեխաների բարեկեցությանն առնչվող կարևոր քննարկումների։

Այս տարվա համաժողովը տեղի ունեցավ մի ժամանակաշրջանում, երբ երեխաների առջև ծառացած մարտահրավերները դարձել են առավել բարդ և բազմաշերտ։ Քննարկումների ընթացքում անդրադարձ կատարվեց պատերազմների, հումանիտար ճգնաժամերի, աճող աղքատության, միգրացիոն հոսքերի, կլիմայական փոփոխությունների, ինչպես նաև առցանց և իրական կյանքում առկա վտանգների ազդեցությանը երեխաների կյանքի վրա։                                                                                                                        

Մասնավորապես քննարկվեցին երեխաների առջև ծառացած հետևյալ խնդիրները․

աղքատություն,
առողջապահական ծառայությունների սահմանափակ հասանելիություն,
կրթական անհավասարություններ,
անվտանգության խնդիրներ,
սննդի և առողջապահական ծառայությունների հասանելիության խոչընդոտներ,
միգրացիա,
կլիմայական փոփոխություններ,
պատերազմներ և զինված հակամարտություններ։                                                                                                                                                     

Քննարկումների ամենակարևոր թեմաներից մեկը վերաբերում էր սոցիալական պաշտպանության վերաիմաստավորմանը։ Նշվեց, որ սոցիալական պաշտպանությունը հաճախ ներկայացվում է որպես աջակցություն միայն «խոցելի խմբերին», սակայն այս մոտեցումն այլևս լիարժեք չի արտացոլում ժամանակակից իրականությունը։

Հնչեց կարևոր միտք, որ սոցիալական պաշտպանությունը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես օգնություն «կարիքավորներին», այլ որպես յուրաքանչյուր մարդու իրավունք և ներդրում հասարակության զարգացման մեջ։                                                                                      

Քննարկումների ընթացքում ընդգծվեց նաև, որ երեխաներին չպետք է դիտարկել միայն որպես պաշտպանության կարիք ունեցող խումբ։ Կարևոր է տեսնել նրանց ներուժը, կարողությունները և հասարակական կյանքին մասնակցելու իրավունքը։

Առանձնահատուկ ուշադրություն գրավեց հետևյալ միտքը․ սոցիալական պաշտպանությունը ծախս չէ, այլ ներդրում մարդկային կապիտալի մեջ։ Եթե ցանկանում ենք ունենալ ավելի զարգացած, կայուն և մրցունակ հասարակություններ, ապա սոցիալական ծրագրերը պետք է դիտարկենք որպես մարդկանց ներուժի զարգացման երկարաժամկետ ներդրում։                                                                 

Քննարկումների ընթացքում շեշտվեց նաև, որ սոցիալական պաշտպանության ոլորտի ամենամեծ մարտահրավերներից մեկն այսօր տարբեր ծրագրերն ու նախաձեռնությունները կայուն և արդյունավետ համակարգերի վերածելն է։ Համակարգերի, որոնք կապահովեն պետության պատասխանատվությունը քաղաքականությունների մշակման, ֆինանսավորման, իրականացման, մոնիթորինգի և գնահատման բոլոր փուլերում։                                                                                                                                                             

Նշվեց, որ սոցիալական պաշտպանության համակարգերի վերջնական նպատակը մարդկանց կյանքի որակի բարելավումն է և նրանց լիարժեք ներառումը հասարակական կյանքում։

Միևնույն ժամանակ կարևոր շեշտադրում արվեց այն գաղափարի վրա, որ երեխաների պաշտպանությունը միայն ռիսկերից և վնասներից պաշտպանելը չէ։ Այն նաև ներդրում է երեխաների առողջության, կրթության, զարգացման, մասնակցության և ապագա հնարավորությունների մեջ։                                                                                                                                                                                   

Հենց այդ պատճառով երեխաների բարեկեցության, կրթության, առողջության և մասնակցության ոլորտներում իրականացվող ներդրումները պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես աջակցություն առանձին երեխաներին, այլ որպես ներդրում ամբողջ հասարակության ապագայի, կայունության և զարգացման մեջ։